KIDEM TAZMİNATININ GEÇ ÖDENMESİ

DAVA                                 :Davacı fark kıdem tazminatı, kıdem tazminatı faizi, fark yıllık izin ücreti, ücret alacağı, 2003 melbusat bedeli, tatil zammı, ikramiye farkı, ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Çil tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin işyerinde sürekli işçi olarak çalışıp çalışmadığı husus taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının geçici işçi olarak çalıştığı belirtilerek toplu iş sözleşmesinin 44/4. maddesi uyarınca muvakkat işçilere sağlanan haklar doğrultusunda hesaplama yapıldığı bildirilmiştir. Davacı işçi temyizinde sürekli işlerde kesintisiz çalıştırıldığını ileri sürmektedir. Dosya içinde Sosyal Sigortalar Kurumu dosyası olsa da, işyeri şahsi dosyası bulunmamaktadır. Mahkemece işçiye dair işyeri dosyası da getirtilmeli ve davacının toplu iş sözleşmesinin bazı hükümlerinden yararlanamayan muvakkat işçi statüsünde olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olmuştur.
3- İlave tediye ve ek ödeme hesabı ile ödeme belgeleri noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilave tediye ile ek ödeme alacakları toplamı her yıl için 90 gün üzerinden hesaplanmış ve işverence yapıldığı bildirilen ödemler düşülerek davacının talep edebileceği miktar belirlenmiştir. Rapora her iki taraf da ayrıntılı biçimde itiraz etmiştir. Davalı vekili ilave tediye ve ek ödemelerin her yıl için 112 gün üzerinden ödendiğini ileri sürmüş, davacı ise hesaplamanın davalı vekilinin de kabul ettiği üzere her yıl için 90 gün yerine 112 gün olarak yapılması gerektiğini, ayrıca 2003 yılı için ilave tediye ödemesi yapılmadığını bu yönde mahsubun yerinde olmadığını bildirmiştir. Mahkemece her iki tarafın bu yönde itirazları yeterinde değerlendirilmiş değildir. Kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.
4- Davacı işçi, kıdem tazminatı faizi isteğinde bulunmuş, mahkemece ödeme anında faiz hakkı saklı tutulmadığı gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir. Dava dilekçesi ekinde sunulan 19.1.2004 tarihli dilekçede davacı işçi, kıdem tazminatının sair hakları ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla banka hesabına ödenmesini talep etmiştir. Dosya içeriğine göre kıdem tazminatı 29.1.2004 tarihinde ödenmiştir. Davacının iş sözleşmesi 21.11.2003 tarihinde feshedilmiş olup, kıdem tazminatı 68 gün sonra ödenmiştir. Davacının ödeme öncesindeki dilekçesi faiz yönünden ihtirazı kayıt anlamındadır. Buna göre faiz alacağının talebi mümkün görülmelidir. Mahkemece dosya içindeki bilirkişi raporları bir değerlendirmeye tabi tutularak istekle bir karar verilmesi gerekirken isteğin reddi hatalı olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.