ÜST DÜZEY YÖNETİCİ FAZLA ÇALIŞMA

SAYILAR

Esas No : 2003/5612
Karar No : 2003/18356
Tarihi : 30.10.2003
İlgili Kanun/Madde : 1475 S.İş.K/35,52
Yargı Yeri: T.C. YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİ

Ek Başlıklar :  ÜST DÜZEY YÖNETİCİ FAZLA ÇALIŞMA  GENEL TATİL ÇALIŞMASI  ÖDEMENİN İSPAT YÜKÜ

Tam Metin

İlgili Kanun/md:
1475 S.İş.K/35,52
 

T.C

 YARGITAY

9. Hukuk Dairesi

ESAS NO:        2003/5612
KARAR NO:     2003/18356
TARİHİ:           30.10.2003

l ÜST DÜZEY YÖNETİCİ FAZLA ÇALIŞMA
l GENEL TATİL ÇALIŞMASI
l ÖDEMENİN İSPAT YÜKÜ

ÖZÜ: Davacının mağaza müdürlüğü görevini yürütmeye başladığı tarihten önceki döneme ait fazla çalışma alacağı hesaplattırılıp hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır.
Dinlenen tüm tanıklar davacının dini bayramlar dışında genel tatillerde de çalıştığını açıklamışlardır. Buna rağmen söz konusu alacağın kanıtlanamadığı gerekçesi ile reddi doğru değildir…
Davacının 1999 yılı Nisan ayından 5 günlük ücret alacağı, ikramiye, vergi iadesi, yardım sandığı kesintisi ve yapı kooperatifi kesintisi alacakları Bölge Çalışma Müdürlüğünün tahkikatı sonucunda tespit edilmiş olup bu alacakların ödenmediği davalı işverenin de kabulündedir… Belirtmek gerekir ki, alacakların varlığı sabit olduğuna göre ödeme olgusunu ispat külfeti borçluya, yani davalı işverene aittir.

DAVA:   Davacı kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin, ücret ve ikramiye alacağı, vergi iadesi, yardım sandığı ve yapı kooperatif kesintisi, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine, karşı davacı ise, uğranılan zararın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme asıl davayı reddetmiş, karşı davanın işlemden kaldırılmasına karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplerere, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacının üst düzey yönetici olduğu gerekçesi ile fazla çalışma ücreti isteğinin reddine karar verilmiş ise de, dosya içeriğine göre davacı satış elemanı olarak işe başlamış, bir süre satış şefliği yaptıktan sonra 1.6.1998 tarihinden itibaren mağaza müdürlüğüne vekaleten atanmıştır. Davacının mağaza müdürlüğü görevini yürütmeye başladığı tarihten önceki döneme ait fazla çalışma alacağı hesaplattırılıp hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır.
3. Dinlenen tüm tanıklar davacının dini bayramlar dışında genel tatillerde de çalıştığını açıklamışlardır. Buna rağmen söz konusu alacağın kanıtlanamadığı gerekçesi ile reddi doğru değildir.
4. Davacının 1999 yılı Nisan ayından 5 günlük ücret alacağı, ikramiye, vergi iadesi, yardım sandığı kesintisi ve yapı kooperatifi kesintisi alacakları Bölge Çalışma Müdürlüğünün tahkikatı sonucunda tespit edilmiş olup bu alacakların ödenmediği davalı işverenin de kabulündedir. Buna rağmen anılan alacakların ödenmediğinin kanıtlanmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş olması hatalıdır. Belirtmek gerekir ki, alacakların varlığı sabit olduğuna göre ödeme olgusunu ispat külfeti borçluya, yani davalı işverene aittir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.10.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.