YILLIK İZNİN KULLANILDIĞININ RESMİ BELGEYLE KANITLANMASI

SAYILAR

Esas No : 2004/31
Karar No : 2004/3086
Tarihi : 24.02.2004
İlgili Kanun/Madde : 1475 S.İş.K/56
Yargı Yeri: T.C. YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİ

Ek Başlıklar : l YILLIK İZNİN KULLANILDIĞININ RESMİ BELGEYLE KANITLANMASI

Tam Metin

İlgili Kanun/md:

1475 S.İş.K/56

T.C.

YARGITAY

9. Hukuk Dairesi

ESAS NO:        2004/31
KARAR NO:     2004/3086
TARİHİ:           24.02.2004

l YILLIK İZNİN KULLANILDIĞININ RESMİ BELGEYLE KANITLANMASI

ÖZÜ: Davacının görev yaptığı şubenin müdür yada müdür yardımcısı imzalı çok sayıda yazıda davacının izin kullandığı tarihler ve görevine başladığı hususu bankanın genel müdürlüğüne bildirilmiş olup, işçinin imzasını taşımasa dahi bu tür resmi nitelikteki yazışmalara değer verilmelidir.
Ayrıca belirtmek gerekir ki, dosyaya davacıya eğitim ve dinlenme tesislerinde tahsis yapıldığına ve bu yerde bulunarak harcama yaptığına dair bazı belgeler de sunulmuştur. Mahkemece bu konu üzerinde de durulmamıştır.
Yapılan bu açıklamalara göre, mahkemece davacının 1997 yılı öncesinde izin kullandığına dair davalı tarafça sunulan tüm belgeler değerlendirmeye tabi tutularak gerekirse sicil föyleri ile diğer banka kayıtlarının aslı getirtilerek ve yine gerektiği taktirde eğitim ve dinlenme tesisi ile ilgili birimlerden bu husus sorularak sonuca gidilmelidir.

DAVA: Davacı, ünvan ödeneği ile izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı işçinin davalıya ait banka işyerinde çalıştığı sırada yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlığı oluşturmaktadır. Dava dilekçesinde davacının görev yaptığı 1982-2001 tarihleri arasında 80-90 gün kadar izin kullandığı açıklanmış, işyerinde 1997 yılından sonra düzenlenmeye başlayan işçinin imzasını taşıyan izin belgelerinde ise toplam 61 gün izinli olduğu gösterilmiştir.
Mahkemece davacının talebi doğrultusunda 90 gün izin kullandığı kabul edilerek bakiye izin alacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak davalı işyeri bir kamu kurumu banka olup, dosyaya sunulan ve davacı işçi yanında çok sayıda işçiye ait personel sicil kayıtlarında yıllar itibarıyla izinli olduğu süreler belirtilmiştir. Her ne kadar bu kayıtlarda davacı işçinin imzası alınmamışsa da işyerinde 1997 yılı öncesinde uygulamanın bu şekilde olduğu dosya içeriğinden anlaşıldığı gibi, söz konusu belgelerin resmi bir nitelik taşıdığı da görülmektedir.
Öte yandan davacının görev yaptığı şubenin müdür yada müdür yardımcısı imzalı çok sayıda yazıda davacının izin kullandığı tarihler ve görevine başladığı hususu bankanın genel müdürlüğüne bildirilmiş olup, işçinin imzasını taşımasa dahi bu tür resmi nitelikteki yazışmalara değer verilmelidir.
Ayrıca belirtmek gerekir ki, dosyaya davacıya eğitim ve dinlenme tesislerinde tahsis yapıldığına ve bu yerde bulunarak harcama yaptığına dair bazı belgeler de sunulmuştur. Mahkemece bu konu üzerinde de durulmamıştır.
Yapılan bu açıklamalara göre, mahkemece davacının 1997, yılı öncesinde izin kullandığına dair davalı tarafça sunulan tüm belgeler değerlendirmeye tabi tutularak gerekirse sicil föyleri ile diğer banka kayıtlarının aslı getirtilerek ve yine gerektiği taktirde eğitim ve dinlenme tesisi ile ilgili birimlerden bu husus sorularak sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.2.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.